ماده ۱۲۵ قانون مالیاتهای مستقیم
در تشخیص درآمد مشمول مالیات محاسبه استهلاک دارایی و هزینههای تأسیس و سرمایهای با رعایت اصول زیر انجام میشود. ۱ - آن قسمت از دارایی ثابت که بر اثر استعمال یا گذشت زمان یا سایر عوامل بدون توجه به تغییر قیمتها ارزش آن تقلیل مییابد قابل استهلاکاست. ۲ - مأخذ استهلاک قیمت تمام شده دارایی میباشد. ۳ - استهلاک از تاریخی محاسبه میشود که دارایی قابل استهلاک آماده برای بهرهبرداری در اختیار مؤسسه قرار میگیرد. در صورتی که دارایی قابل استهلاک در نیمه اول سال مالیاتی در اختیار مؤسسه قرار گیرد استهلاک آن برای تمام سال احتساب میگردد و چنانچه در نیمهدوم سال به دارایی مؤسسه اضافه شود استهلاک آن از سال بعد شروع خواهد شد. ۴ - هزینههای تأسیس از قبیل مخارج ثبت مؤسسه و حق مشاوره و نظائر آن جز در مواردی که ضمن جدول مقرر در ماده ۱۲۷ این قانون تصریحخواهد شد حداکثر تا مدت ۳ سال از تاریخ تأسیس به طور مساوی قابل استهلاک است. ۵ - در صورتی که بر اثر فروش مال قابل استهلاک یا مسلوبالمنفعه شدن ماشین آلات زیانی متوجه مؤسسه گردد زیان حاصل معادل ارزشمستهلک نشده دارایی منهای حاصل فروش (در صورت فروش) یک جا قابل احتساب در حساب سود و زیان همان سال میباشد.