ماده ۱۰۶ قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
به دولت اجازه داده میشود: الف - بهمنظور جلب منابع مالی بیشتر جهت سرمایهگذاری و تسریع در اجرای طرحهای تأمین آب و خاک کشاورزی، شبکههای اصلی و فرعیآبیاری و زهکشی طرحهای کوچک آبی و احیاء قنوات و چشمهسارها، دام و طیور و دامپزشکی و شیلات، منابع طبیعی (جنگل، مرتع و بیابان)آبخیزداری، نوغانداری، زراعت و باغداری اعتبارات لازم را در بودجههای سالانه منظور و از طریق وزارتخانه ذیربط دراختیار بانک کشاورزی قراردهد. مبالغ پرداختی به بانک کشاورزی بههزینه قطعی منظور میشود. بانک کشاورزی موظف است از محل تلفیق منابع مذکور با منابع اعتباری سیستمبانکی و منابع حاصل از مشارکت تولیدکنندگان و بهرهبرد اران بخش کشاورزی جهت سرمایهگذاری در طرحهایی که دارای توجیه فنی و اقتصادیهستند، در چارچوب مقررات، تسهیلات اعطاء کند. در صورت لزوم بخشی از نیازهای اعتباری طرحهای مذکور که از محل بودجه عمومی دولت تأمین میشود، میتواند به عنوان کمک بلاعوض تلقیگردد. عناوین و سهم حمایت دولت در قالب کمک بلاعوض و یارانه سود انتظاری در طرحهای مشمول دریافت این کمک، توسط کمیتهای مرکب ازوزارتخانههای ذیربط و سازمان برنامه و بودجه تعیین خواهد شد. مبالغ دریافتی از بابت بازپرداخت اقساط تسهیلاتی که از محل بودجه عمومی تأمینشده است، مجدداً به روش فوقالذکر مورد استفاده قرار میگیرد. ب - به منظور تجهیز منابع برای سرمایهگذاری در بخش کشاورزی هر ساله بخشی از منابع خود را که در بودجه سالیانه مشخص خواهد شد، ازطریق دستگاههای ذیربط به صورت کمک به صندوقهای غیردولتی توسعه کشاورزی و دامداری و یا به صورت وجوه اداره شده دراختیار صندوقهایمذکور و بانک کشاورزی قرار دهد. ج - در طول سالهای برنامه سوم حداقل بیست و پنج درصد (۲۵%) از تسهیلات اعطایی کلیه بانکهای کشور را با هماهنگی دستگاههای اجرائیذیربط به بخش آب و کشاورزی اختصاص دهد. د - تأمین اعتبارات بخش آب و کشاورزی را در اولویت قرارداده و بدون توجه به میزان وصول درآمدهای پیشبینی شده، بطور صددرصد(۱۰۰%) تخصیص و از طریق خزانه پرداخت نماید. ه- دولت موظف است بهجای واردات روغن و کنجاله در جهت اشتغال و صرفهجوئی ارزی، دانههای روغنی وارد نماید.