ماده ۱۰۷ قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران

پرسنل در موارد زیر شهید و یا در حکم شهید محسوب می‌شوند: ‌الف - کشته شدن یا فوت در میدان نبرد به سبب مأموریت. ب - کشته شدن یا فوت در هر گونه مأموریت رزمی یا جنگی و در طول رفت و برگشت به سبب مأموریت. ج - کشته شدن یا فوت در اسارت دشمن یا ضد انقلاب یا اشرار یا سارقین مسلح و یا قاچاقچیان. ‌د - کشته شدن در هر گونه حملات زمینی، هوایی و دریایی دشمن. ه - کشته شدن یا فوت در رفت و برگشت از منطقه عملیات تا محل مرخصی. ‌و - کشته شدن توسط اشرار، سارقین مسلح و قاچاقچیان به سبب مأموریت. ‌ز - کشته شدن توسط ضد انقلاب و یا به سبب عملیات خرابکاری عوامل دشمن. ح - کشته شدن در هر گونه آموزش‌های رزمی و عملیات مانوری. ط - کشته شدن حین آزمایش و تحقیقات در زمینه اسلحه و مهمات و وسائل جنگی و خنثی‌سازی مواد منفجره و محترقه به سبب مأموریت. ی - کشته شدن به سبب خدمت از طریق سوء قصد اعم از این که در ایام خدمت یا غیر خدمت باشد. ک - فوت در اثر جراحات، صدمات و بیماری‌های حاصله از موارد مندرج در بندهای بالا، مشروط بر این که جراحات یا صدمات مذکور علت‌فوت باشد.